Te druk maar heerlijk

Het was best heftig, de laatste drie, zeg maar zes weken. Sinds ik terug was van de Morvan en even terug ging naar de vrienden van Het Vlierhof, is de drukte mij om de hals geslagen. In een rollercoaster, die me even deed denken aan mijn business-leven jaren geleden. Gesprekken, visie ontwikkelen, conclusies, engagementen. Weet je... is een nieuwe samenleving wel mogelijk?, that's the question. Ik probeer toch een bijdrage te doen. En niet alleen door mijn ecologische voetafdruk te beperken. Maar steeds meer door me te engageren. Ondanks katers van toen, ben ik van mening dat ik ben veranderd en anders aankijk tegenover vertrouwen.

En na de community naar huis, althans het kamertje waar ik steeds kan landen. Twee drukke weken, bij en met klanten. Alsof alles in twee weken moest besproken worden om dan drie maanden te kunnen vertrekken. Naar Denemarken. Om daar dan mijn drang naar het invullen van een vorm van dienstbaarheid te kunnen waar maken. Ik ga terug naar het hol van de leeuw, vrees ik. Wat ik deed bij de jongeren in de Ardennen, is wat ze daar doen in dei organisatie in Denemarken. Het is dubbel.

Maar ik had toegezegd om nog even te landen in Saarbrücken, om een database te schrijven voor een bakkerij-keten. Heerlijk, een app op iPads waardoor de preorders kunnen eenvoudig gekoppeld worden aan de centrale productie. En geloof het of niet, de keten noemde: Brood en Ziel. En concept met uniek brood, speciale combinatie, broodjes om je lunch in vervoering door te komen. Ik kreeg die geneugten elke middag en het was alsof een engeltje op mijn tongske zijn behoefte deed. Maar het was hard werken in een ritme dat ik al lang niet meer had gedaan.

En ben ik aangekomen bij Tia in de buurt van Bremen, een dagje rust met twee overnachtingen. En geloof het of niet... het is hier een hemeltje op aarde. Heerlijke energie met allemaal voorwerpen die mij doen teruggaan naar mijn spirituele zoektocht. Ik ben terug thuisgekomen bij Jesus, maar hier hangt al de rest nog in de lucht. Een kort gesprek met de host deed me direct tot rust komen na een lange rit van 650 km in 9 uur. Welgekomen halte inbegrepen natuurlijk. Ik wil niets nog forceren. 650 is het maximum en daarom naar Denemarken in twee dagen, met een rustdag ertussen.

Van het warme van Tia, met evenveel warme groeten aan al mijn vrienden.

Next Post Previous Post