Gescinska en andere soorten van liefde

Geluk Literatuur Review

Ik was grote fan van haar TV programma 'Wanderlust' en nu heeft ze een boek genaamd 'Een Soort Van Liefde'. Een roman met een debuutprijs, dat is meteen raak. Vanaf de eerste pagina is het snoepen van de schrijfstijl.

Een soort van liefde / Alicia Gescinska

Prachtige zinsconstructies die je na meerdere malen gelezen te hebben, nog steeds smaken als mattentaartjes. Alvorens ik op dreef kwam met het lezen van dit boek heb de eerste paginas telkens opnieuw gelezen als poëzie. Dat is het meest verrassende aan dit boek en tegelijk een minputje. Echt vlot leest het niet, zeker als je tuk bent op mooie zinnen.

Het duurt ook enige tijd alvorens je meebent in de twee tijdslijnen en de betrokken personages. De eerste lijn gaat over een professor die verliefd wordt op een studente. Een Amerikaanse met een Belgisch/Poolse. Je denkt dan al snel: dit is een biografie. Maar dat blijkt doorheen het boek toch niet zo duidelijk. De tweede verhaallijn betreft de dochter van de professor die na zijn dood herinneringen laat opborrelen aan haar jeugd. Die raken heel fijntjes de leefwereld van haar jongere vader.

Het lezen blijft boeiend, mede omdat er in het verhaal een geheim genootschap opgevoerd wordt in de stijl van de film 'Dead Poet Society'. Wijn en Duitse muziekgeschiedenis vermengen zich met een driehoeksverhouding.

Hoe jong en oud kunnen versmelten tot een tijdsloze harmonie. Het spel der liefde opent zich en de titel krijgt gaandeweg een zowel wrang als kruidig smaakje. Dit boek blijft op mijn rek van pareltjes van Vlaamse literatuur.

Sarah Gommers

Grrommend journalist

Vorig Artikel Volgend Artikel